+32 474/28.76.38 Park den Brandt, Antwerpen (Ingang: Acacialaan)Atlantikwall | Luchtoorlog | V-Wapens

Oorlogssporen in Solling

Uslar de meer dan duizend jaar oude stad, ingesloten tussen de Sollingbergen, gelegen tussen Hannover en Kassel is jaarlijks het vakantiedoel voor vele toeristen. In 1476 totaal door brand verwoest, in 1762 door Franse troepen aangevallen en in 1945 door een beetje geluk gespaard gebleven van vernietiging door oorlogsgeweld, blijft het een monument de moeite waard om er te verblijven. Opzoekingen betreffende neergestorte vliegtuigen tijdens de tweede wereldoorlog was een goede reden om Uslar nog eens te bezoeken. Tijdens deze opzoekingen vond ik dat er in dit mooie gebied in 1943 twee RAF toestellen, een Duitse nachtjager, en begin 1944 een B17 neerstortte. Tijdens de oorlog kon niemand de schoonheid van de Solling genieten. Men had de handen vol met een uitzichtloze oorlog die steeds grimmiger werd. Bomber Command had de oorlog naar Duitsland gebracht onder de vorm van bombardementen. De RAF voerde de bombardementen  uit in het donker om de verliezen te beperken maar verloren meer vliegtuigen dan de Amerikanen die overdag bombardeerde. Dit hield in dat er bij goed vliegweer er bijna altijd vijandige vliegtuigen boven Duits of bezet gebied vlogen.  Tussen 1939 en 1945 waren nagenoeg alle dienstplichtige mannen van de stad Uslar onder de wapens. 165 moesten het met hun leven bekopen. Over het lot van de vele vermisten tast men heden nog in het duister. Begin November 1999 trokken mijn vrouw en ik naar Uslar. Het weer was mooi en de Solling toonde zich op zijn best terwijl de wind de geel rood gekleurd bladeren van de bomen haalde. De aanzet hiervoor waren de Duitse  rapporten die duidelijk vermelden waar de toestellen neerstortten. vastbesloten er een kijkje te nemen begon ik getuigen te zoeken via Dr. Wolgang Schäfer archivaris te Uslar. Op maandag 1 november trok ik op onderzoek in een door zon overgoten Solling, ten westen van Schönhagen. De informatie aangeduid op de stafkaart bleek niet helemaal juist te zijn. Dit maakte weinig uit ik had tenminste al een mooie dag gehad. De Dinsdag kondigde zich minder vrolijk aan, plassende regen en een lage bewolking dit was het weer voor vandaag. Om tien uur had ik een afspraak met een getuige van weleer, de heer Stosh en zijn zoon uit Schönhagen. Ik was voorbereid op de regen en trok de nodige regenkledij aan en vertrok naar Schönhagen waar ik vader en zoon Stosch ontmoette. Zij wezen me de plaats aan waar de Halifax neerstortte. Vader Stosch was, na 56 jaar niet meer zeker van de juiste plaats daar men twee nieuwe wegen had aangelegd. Hij wees echter de juiste richting aan in het bos. Intussen bleef het regenen, er zijn maar weinige dagen in een jaar dat het een hele dag regent dus er op los. Enig speurwerk met de metaaldetector bracht niets op en wegens de regen hield vader Stosch het voor bekeken in het hoge gras en ging  naar huis. Hij had zijn werk gedaan en ik kon beginnen. Zij waren het bos nog niet uit als de Solling het eerste onderdeel prijs gaf. In acht genomen dat de Halifax geëxplodeerd was in de lucht wist ik dat er een groot deel van de berg onderzocht diende te worden. De ondergrond bestaat voor een groot deel uit de rode schiefer steen en ander gesteente wat een diepe indringing niet mogelijk maakt zeker niet bij exploderen van het toestel in de lucht. Bergingstroepen en burgers hadden in 1943 hun werk perfect gedaan zodat maar weinig te rapen viel. Al bij al werden een flink aantal onderdelen gevonden met en zonder nummers maar ontegensprekelijk afkomstig van de Halifax die hier neerstortte. In de late namiddag trok ik met de vondst naar onze vakantiewoning waar de onderdelen geregistreerd werden. Ze zijn nu te bekijken in ons museum.

Alle rechten voorbehouden © vzw Bunker en Vliegtuig Archeo Antwerpen | Links worden aangemoedigd